Najpopularniejsze rodzaje bakteriiAnty – Enterobacteriaceae
E. coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis:

• Cefalosporyny II, III i IV gen.
• Penicylina/inhibitor (Augmentin, Tazocin)
• Piperacylina (40% szczepów opornych)
• Aminoglikozydy (Gentamycyna)
• Chinolony
• Kotrimoksazol

inne Enterobacteriaceae (Enterobacter, Citrobacter, Morganella, Providencia, Seratia)

• oporne na: Cefalosporyny I, II gen., Ampicylinę i Amoksycylinę)
• wrażliwe na: Cefalosporyny III i IV gen.
• Piperacylina (60% szczepów opornych)
• Aminoglikozydy (Gentamycyna i Amikacyna)
• Chinolony
• Tazocin
• Karbapenemy

Streptococcus pyogenesgr. A (wg Lancefield)

• lek z wyboru: nadal Penicylina
• na Makrolidy wzrasta oporność (40% – Francja, Włochy)
• W przypadku zakażeń inwazyjnych, gdzie istotną rolę odgrywają toksyny paciorkowcowe, powodujące:
• zespół wstrząsu toksycznego
• martwicze zapalenie powięzi
• inne ciężkie zakażenia
• wymagana jest równoczesna terapia Penicyliną i Klindamycyną, która hamuje syntezę toksyn paciorkowcowych !

Stenotrophomonas maltophilia

• szeroko rozpowszechniony w środowisku szpitalnym
• wywołuje zakażenia będące konsekwencją intensywnego leczenia infekcji Pseudomonas aeruginosa, gdyż jest oporny na większość antybiotyków aktywnych wobec Pseudomonas, w tym Karbapenemy.
• zwykle jest wrażliwy na: Biseptol, Timentin.

Streptococcus pneumoniae

• 50% zapalenia płuc, 10% zakażenia wewnątrzczaszkowe i opon mózgowo-rdzeniowych, do 10% chorzy z obniżoną odpornością np. po splenektomii, alkoholicy.
• narasta oporność na Penicylinę (kilka % w Skandynawii, Holandii i Niemczech, do kilkudziesięciu w Hiszpanii, Rumunii i na Węgrzech)
• w infekcjach układu oddechowego nawet szczepami średnio-wrażliwymi na Penicylinę – skuteczność jest możliwa – oczywiście stosujemy lek w maksymalnych dawkach
• wrażliwość na Cefalosporyny jest bardzo dobra
• w zakażeniu OUN sukces terapeutyczny samą Penicyliną jest mało prawdopodobny. W leczeniu empirycznym należy zastosować Penicylinę + Claforan (lepszy na Gram(+))
• po uzyskaniu wyniku badania bakteriologicznego – modyfikujemy leczenie
• jeśli szczep jest oporny na Penicylinę – w terapii stosujemy: Cefotaksym + Wankomycyna

Enterococcus spp.

• Stanową florę fizjologiczną p. pokarmowego, pochwy i dróg żółciowych.
• Nie wykazuje cech zjadliwości, ale jest przyczyną poważnych zakażeń szpitalnych.
• Wzrost ich liczby wiąże się z szerokim stosowaniem Cefalosporyn i Aminoglikozydów.
• Jest naturalnie oporny na:
• β–laktamy
• Klindamycynę
• często na Aminoglikozydy w standardowych dawkach – HLAR

Enterococcus faecium
Oporny na Wankomycynę stanowi do 15% izolatów na oddziałach hematologicznych !
Powoduje:

• infekcje dróg moczowych
• zapalenie gruczołu krokowego
• posocznice
• bakteryjne zapalenie wsierdzia – 5-15% (zabiegi na otwartym sercu i osoby starsze, spoza środowiska szpitalnego, po zabiegach na drogach moczowo-płciowych)
• infekcje w ranach chirurgicznych, stopach cukrzycowych itp.
• W terapii stosujemy: bardzo wysokie dawki Ampicilliny (lub Piperacyliny) + Aminoglikozyd
• Teikoplanina + Aminoglikozyd (E. faecium)
• Synercid (E. faecium) i Linezolid – oporne na Wankomycynę.

Legionella pneumophila
pałeczki G(-) które kolonizują:

• sieć wodociągową
• wodne urządzenia kąpielowe
• klimatyzatory
• inhalatory
• nawilżacze

na OIOMie są przyczyną ciężkich zapaleń płuc, przebiegających z zaburzeniami świadomości i dysfunkcją narządową
rozpoznanie na podstawie serologii lub wykrycia w moczu specyficznego antygenu.
leczenie z wyboru: Azytromycyna iv + RifampicynaErytromycyna iv + Rifampicyna

przykłady antybiotykoterapii empirycznej

• Cefalosporyna III gen. + Metronidazol + Aminoglikozyd
• Penicylina/inhibitor + Aminoglikozyd
• β-laktam + β-laktam – nie wolno łączyć Cefalosporyn z Karbapenemami
• β-laktam + Metronidazol lub Klindamycyna
• β-laktam + Chinolon
• w oddziałach o dużym prawdopodobieństwie występowania MRSA – rozważyć Wankomycynę
• w zakażeniach pałeczkami niefermentujacymi – rozważyć Karbapenemy

antybiotykoterapia chorych gorączkujących z neutropenią

• Tazocin + Amikin
• Glikopeptyd + Tazocin + Amikin
• Glikopeptyd + Ceftazydym
• Karbapenem
• Cefepim + Amikin
• Cefepim lub Tazocin w monoterapii przy niskim ryzyku

terapia deeskalacyjna
bardzo szeroka, ale skuteczna w 97%

• Vancomycini         2×1,0g
• Imipenem         4×0,5g
• Ciprofloksacini     2×0,4g iv

kontrola efektywności antybiotykoterapii

• ocena wskaźników zakażenia
• białka C – reaktywnego,
• morfologii z rozmazem
• prokalcytoniny
• kontrola badań mikrobiologicznych:
• z ewentualnego ogniska zakażenia
• z krwi

Odwiedzający stronę wpisywali takie problemy:

• stenotrophomonas maltophilia leczenie
• enterococcus spp objawy
• bakterie leczenie
• sie leczy pseudomonas
• pseudomonas klindomecyna
• stenotrohomonas maltophilia przyczyny choroby
• leczenie providentia bakteria
• streptococcus pyogenes a metronidazol
• bakterie cefalosporyny i gen
• objawy zkażenia enterococcus