Bruceloza

Bruceloza (gorączka maltańska), zwana rów­nież śródziemnomorską, należy do grupy chorób zakaźnych wy­woływanych przez różne gatunki bakterii Brucella. Przypadki za­chorowania na gorączkę maltań­ską podlegają obowiązkowi zgło­szenia w stacjach sanitarno-epi­demiologicznych ze względu na możliwość rozprzestrzeniania się choroby.

Zarazki gorączki maltańskiej są przenoszone na ludzi przez zwie­rzęta domowe, przypadki zaka­żenia w wyniku kontaktu z czło­wiekiem należą do rzadkości.

Gorączka maltańska, przenoszo­na głównie przez owce i kozy, występuje głównie w krajach południowych. We Włoszech notuje się około 3000 zachoro­wań rocznie, a w Hiszpanii 6000. Chorobę nazywa się również go­rączką falistą, gdyż u chorego występuje na przemian spadek i wzrost temperatury.


W zależności od tego, jakie zwierzę przenosi bakterie Brucella, mówi się o gorącz­ce maltańskiej (koza, owca), chorobie Banga (zatrucie mięsem cielęcym) lub go­rączce świńskiej. U człowie­ka, we wszystkich przypad­kach występują takie same symptomy.

Jakie są przyczyny gorączki maltańskiej?

Zarazki są przenoszone w wyni­ku bezpośredniego kontaktu z wydalinami zakażonych zwierząt lub przez spożycie mleka zawie­rającego bakterie Brucella. Bak­terie te mogą się również znajdo­wać na błonach śluzowych oczu i skórze zwierząt. Najczęstszym sposobem zarażenia się jest spo­życie zakażonego mleka, które nie zostało w sposób odpowiedni poddane procesowi pasteryzacji, a więc do infekcji dochodzi po­przez układ pokarmowy. Zarazki gorączki maltańskiej mogą rów­nież wnikać do organizmu przez rany i skaleczenia skóry.

Więcej przypadków zachorowań notuje się na terenach wiejskich niż w miastach, czyli tam gdzie ma się większy kontakt ze zwie­rzętami hodowlanymi. Podwyż­szone ryzyko zakażenia dotyczy osób z takich grup zawodowych jak weterynarze, personel mle­czarni, rolnicy, osoby pracujące przy udojach, rzeźnicy i myśliwi.

OBJAWY

Leczenie gorączki maltańskiej

Chory otrzymuje antybiotyki, a w niektórych przypadkach ko­nieczne jest leczenie pojedynczych symptomów, na przykład środ­kami przeciwgorączkowymi lub przeciwbólowymi. U osób szcze­gólnie zagrożonych możliwe jest zastosowanie żywej szczepionki. W okresie gorączkowania pacjent powinien pozostać w łóżku.

Czy można coś zrobić samemu?

Nie należy spożywać niepasteryzowanego mleka i niedojrzałego sera. Osoby mające bezpośredni kontakt z żywymi lub zabitymi zwierzętami, powinny chronić się zakładając okulary i gumowe rękawiczki.

Kiedy należy udać się do lekarza?

Jeśli pacjenci uskarżają się na bardzo złe sa­mopoczucie i silne osłabienie. Objawy te są wystarczające, aby bezzwłocznie udać się do lekarza.

Jak postąpi lekarz?

Obecność zarazków gorączki maltańskiej lub jej przeciwciał może wykazać analiza krwi, mo­czu lub tkanki, ale niestety nie sprawdza się to w każdym przy­padku. Jeśli u pacjenta występują objawy wskazujące na wystąpie­nie gorączki maltańskiej, wówczas lekarz podczas wywiadu spróbuje dowiedzieć się, czy chory mógł mieć kontakt z zakażonymi zwie­rzętami lub produktami pocho­dzenia zwierzęcego.

Przebieg choroby

Okres inkubacji wynosi od 6 do 21 dni – niekiedy jednak przedłu­ża się nawet do 60 dni. Po nim pojawia się pierwszy atak gorącz­ki. Temperatura ciała wzrasta gwałtownie, zwłaszcza wieczo­rem, a rano chory silnie się poci. Występuje powiększenie węzłów chłonnych, wątroby i śledziony, bóle stawów i mięśni. Wywiązu­je się przejściowy stan zapalny wielu stawów, przy czym zapale­nie przerzuca się z jednego stawu na inny.

Okres gorączki trwa od 1 do 3 tygodni, po czym następuje przerwa trwająca od dwóch dni do dwóch tygodni. Po niej na­stępuje kolejny atak gorączki utrzymujący się znowu przez od 1 do 3 tygodni. Taki stan prze­platania się okresów gorączki z okresami bezobjawowymi mo­że przedłużyć się nawet do pół roku. Pacjent traci na wadze i słabnie.

Gorączce maltańskiej mogą to­warzyszyć powikłania w postaci zapalenia oskrzeli i płuc, zapa­lenia jąder, mięśnia sercowego, nerwów, mózgu i opon móz­gowych.

Czy gorączka maltańska jest niebezpieczna?

Jest to długotrwała i ciężka cho­roba zakaźna, która na szczęście rzadko prowadzi do zgonu. Istnie­ją również łagodne postaci gorącz­ki maltańskiej. Przypominają objawy grypy lub przemęczenia.

Tags: , ,

Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz