Dyspepsja czynnościowa: poważna choroba o podłożu psychicznym – jak jej uniknąć?

Ból w górnej części brzucha, nudności i kłopoty z wypróżnianiem się mogą być pierwszymi objawami dyspepsji czynnościowej. Czy wiesz, jaki lekarz pomoże w rozwiązaniu problemu?

Z każdym rokiem coraz więcej osób odwiedzających gabinety internistów skarży się na dolegliwości ze strony układu pokarmowego. W wielu przypadkach diagnozą jest dyspepsja czynnościowa. Tryb życia, mała aktywność fizyczna i niewłaściwa dieta to pierwsze kroki do pojawienia się schorzenia. Ale czy na pewno?

Specjaliści alarmują: dyspepsja czynnościowa to poważna choroba o podłożu psychicznym. Jej leczenie nie powinno zatem ograniczać się do wizyty u internisty czy gastrologa. Terapia dyspepsji czynnościowej wymaga także konsultacji z psychologiem lub psychiatrą. Holistyczne podejście do problemu może bowiem pomóc w jego rozwiązaniu.


Najważniejsze przyczyny dyspepsji czynnościowej

Dyspepsja czynnościowa jest zaliczana do chorób wieloczynnikowych i heterogennych, co sprawia, że niełatwo stworzyć listę czynników ją wywołujących. Problemy z niestrawnością mogą być bowiem wywołane zaburzeniami funkcji motorycznych oraz sensorycznych przewodu pokarmowego. Zaburzenia motoryki żołądka przybierają różne formy. Najczęściej są związane z nieprawidłowym opróżnianiem tego narządu po spożyciu pokarmów stałych.

Zdarza się jednak, że dotyczą obniżonej aktywności motorycznej okolicy antrum (końcowa część żołądka) po posiłku, która przejawia się zmniejszeniem częstotliwości lub amplitudy fali skurczowej. Zaburzenia żołądka mogą także przybierać formę zwiększonej perystaltyki z regularnym lub nieregularnym rytmem żołądka. Warto dodać, że przyczyną dyspepsji czynnościowej mogą być nie tylko zaburzenia motoryki, ale także nadwrażliwość błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego. Dotyczy to przede wszystkim śluzówki dwunastnicy.

Psychika a zaburzenia pracy układu pokarmowego

Dr n. med. Dorota Waśko-Czopnik zauważa, że wśród czynników wywołujących dyspepsję czynnościową znajdują się także zaburzenia psychospołeczne o typie niepokoju, przygnębienia, obniżenia nastroju i depresji. Obserwacje specjalistki dowodzą, iż pacjenci ze zdiagnozowaną niestrawnością nierzadko cierpią również na schorzenia neurotyczne i somatyzacyjne. Warto dodać, że badacze wciąż pracują nad udzieleniem odpowiedzi na pytanie, czy dyspepsja jest wynikiem zaburzeń psychicznych, czy dyskomfort odczuwany podczas niestrawności powoduje obniżenie nastroju.

Dotychczas udało się stwierdzić, że pacjenci z dyspepsją czynnościową cierpią na zaburzenia ośrodkowej drogi przemiany serotoniny oraz borykają się z problemem upośledzonej reakcji hormonalnej na pobudzenie układu serotoninowego. Trzeba dodać, że te same nieprawidłowości pojawiają się zespołach depresyjnych. Dr Waśko-Czopnik twierdzi jednak, iż nie można potwierdzić wpływu chronicznego lub ostrego stresu na obniżenie kurczliwości żołądka, choć styl życia i ciągłe napięcie niewątpliwie wpływają na pracę układu pokarmowego, o czym przekonuje liczne grono badaczy z innych placówek.

Melatonina i jej wpływ na jelita

Specjaliści z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (Joanna Grzyb, Magdalena Wrzesińska, Agnieszka Harasiuk, Cezary Chojnacki i Józef Kocur) zwracają uwagę na najnowsze doniesienia badaczy, które potwierdzają ogromną rolę neurohormonów w rozwoju dyspepsji czynnościowej. Jedną z najistotniejszych substancji jest melatonina wydzielana przez komórki enterochromatofinowe przewodu pokarmowego. Badacze zauważają, że choć melatonina jest kojarzona głównie ze snem i regulacją rytmu okołodobowego, pełni wiele innych, równie ważnych funkcji w organizmie.

Substancja ta wykazuje właściwości immunomodulujące, antyoksydacyjne, a nawet onkostatyczne. Badacze są przekonani, że melanina jest również istotnym czynnikiem patogenetycznym w depresji. Według nich, z punktu widzenia rozwoju dyspepsji czynnościowej, ważny jest także wpływ tej substancji na przewód pokarmowy. Melanina, z uwagi na swoje silne właściwości antyoksydacyjne, wykazuje działanie gastroprotekcyjne, co oznacza, że zaburzenia jej wydzielania mogą stanowić przyczynę zaburzeń układu pokarmowego.

Profilaktyka dyspepsji czynnościowej

Dyspepcja czynnościowa to bez wątpienia choroba naszych czasów. Tryb życia, chroniczny stres, napięcie i brak aktywności fizycznej oraz niewłaściwa dieta to czynniki znacząco wpływające na zaburzenia pracy układu pokarmowego. W rozwoju choroby nie bez znaczenia jest również fala depresji i innych zaburzeń psychospołecznych – badacza dowodzą bowiem, że pacjenci cierpiący na choroby neurotyczne borykają się także z kłopotami ze strony układu pokarmowego. Choć nie ma jednego skutecznego sposobu na uniknięcie dyspepsji czynnościowej, warto zadbać o dobrą kondycję psychiczną i zrównoważony tryb życia – wewnętrzny spokój i uregulowany rytm dobowy pomogą uzyskać harmonię w życiu i w żołądku.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Źródła, Bibliografia:

  • podyplomie.pl/publish/system/articles/pdfarticles/000/010/969/original/Strony_od_MpD_2011_04-12.pdf?1468242586
  • psychiatriapolska.pl/uploads/images/PP_3_2007/Grzyb%20s401_Psychiatria%20Polska%203_2007.pdf

Odwiedzający wpisali takie problemy:

leczenie zasniadu, nabłoniak rokowanie, onkowirusy.

Tags:

Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz