Istota biała kresomózgowia

Istota biała półkuli mózgu (substantia alba hemispherii cerebri).

Powyżej ciała modzelowatego tworzy środek półowalny (centrum semiovale), który jest zbiorem włókien nerwowych łączących ze sobą komórki ośrodków układu nerwowego. Funkcjonalnie odróżniamy trzy rodzaje włókien tworzących istotę białą:

  •         kojarzeniowe (o przebiegu podłużnym)
  •         spoidłowe (o przebiegu poprzecznym)
  •         rzutowe (przebiegające pionowo)

Włókna kojarzeniowe, które dzielimy na krótkie i długie, łączą ze sobą ośrodki położone w obrębie jednej półkuli.


Włókna krótkie:  włókna łukowate mózgu (fibrae arcuatae cerebri) – łączące sąsiednie lub nawet oddalone od siebie zakręty tego samego płata mózgowego (fibrae intralobares)

Włókna długie:

  •  obręcz (cingulum) – są to włókna biegnące w zakręcie obręczy, obręcz uważana jest za drogę kojarzeniową węchomózgowia
  •  pęczek podłużny górny (fasciculus longitudinalis superior) – łączy górną część płata czołowego z płatem potylicznym
  •  pęczek podłużny dolny (fasciculus longitudinalis inferior) – łączy płat potyliczny z płatem skroniowym
  •  pęczek podspoidłowy (fasciculus subcallosus) – jego funkcja nie jest jednoznacznie ustalona, przyjmuje się, że łączy korę mózgu z jądrem ogoniastym i płat czołowy z potylicznym
  •  pęczek haczykowaty (fascicullus uncinatus) – łączy zakręty oczodołowe płata czołowego z przednią częścią płata skroniowego i końcem zakrętu hipokampa

 Włókna spoidłowe – łączą ze sobą te same części prawej i lewej półkuli. Zaliczamy do nich włókna ciała modzelowatego, spoidła przedniego i spoidła sklepienia. Stanowią one części składowe kresomózgowia środkowego.

Włókna rzutowe – łączą korę z położonymi głębiej częściami mózgu i rdzenia kręgowego. Przenoszą one impulsy z kory mózgu na obwód (drogi rzutowe zstępujące) i z receptorów do kory (drogi rzutowe wstępujące). Drogi te tworzą w środku półowalnym wieniec promienisty (corona radiata), który dzieli się na część czołową (pars frontalis), część ciemieniową (pars parietalis), część skroniową (pars temporalis) i część potyliczną (pars occipitalis). Na dolnej granicy półkul wieniec promienisty przedłuża się w torebkę wewnętrzną.

Włókna rzutowe wstępujące:

– pęczki wzgórzowo-korowe (fasciculi thalamocorticales), tworzące promienistości wzgórza (radiationes thalami) 

Włókna rzutowe zstępujące dzielimy na:

– drogi układu piramidowego:

  •         droga korowo-rdzeniowa/piramidowa (tractus corticospinalis)
  •         droga korowo-jądrowa (tractus corticonuclearis), odpowiedzialne za kierowanie przez korę mózgu ruchami dowolnymi mięśni

– drogi korowo-podkorowe – stanowiące połączenia kory z ośrodkami układu pozapiramidowego i z korą móżdżku, przez co kora oddziaływuje na ruchy wykonywane bez udziału świadomości (ruchy bezwolne) oraz na regulację napięcia mięśniowego

Odwiedzający wpisali takie problemy:

istota białą.

Tags: , ,

Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Torebka wewnętrzna

Torebka wewnętrzna (capsula interna) – włókna dróg rzutowych łączące korę mózgu z głębiej leżącymi jądrami ośrodkowego układu nerwowego tworzą w...

Zamknij