Pełzakowica

Infekcja wywołana przez pełzaka Entamoeba histolytica, dotycząca przewodu pokarmowego, rzadziej wątroby, układu oddechowego, mózgu lub skóry o zróżnicowanym przebiegu klinicznym.Bezobjawowy nosiciel infekcja zagrażająca życiu.

Epidemiologia

E. h. występuje we wszystkich strefach klimatycznych, zachorowania najczęściej w krajach tropikalnych i subtropikalnych.

Obszary wysokiego ryzyka:


  • Meksyk,
  • zach. Am. Płd.,
  • Afryka Zach.,
  • Afryka Płd.,
  • częściowo Środkowy Wschód,
  • Płd. i Płd.-Wsch. Azja

Możliwość ognisk endemii

Forma przetrwalnikowa – cysta
Odporna na działanie czynników śr. zewn., chlorowanie, przeżywa w temp. -4 do +40C, obecna do 48 godz. w temp 20-25°C w chlebie, owocach, serze, sałatkach; zabija ją gotowanie
Forma wegetatywna – trofozoit
Źródło zakażenia: chory, ozdrowieniec, nosiciel,
Rezerwuar zwierzęcy : małpy, psy, świnie
Droga zakażenia:     fekalno-oralna.
Szczepy E. h. patogenne mniej lub bardziej ( zymodemy-szczepy wyszczególnione na podstawie różnic w izoenzymach).
Etiopatogeneza:

  1. Ekscystacja w j. cienkim,
  2. Pasaż do j. grubego.
  3. Inwazja śluzówki okrężnicy.
  4. Inwazja innych tkanek i narządów drogą krwionośną lub przez ciągłość.

Chorobotwórczość uzależniona od

  • patogenu: rodzaj zymodemu, enzymy proteolityczne, cytotoksyny, cytoliza, fagocytoza
  • gospodarza :  stan odżywienia, stres, współtowarzyszące choroby bakteryjne p.p.

Pełzakowica jelitowa (forma ostra, piorunująca, przewlekła);

  • postać czerwonkowa,
  • nie-czerwonkowe zapalenie j. grubego,
  • zaburzenia motoryki,
  • popełzakowe wrzodziejące zapalenie j. grubego,

zakażenia asymptomatyczne.

Powikłania pełzakowicy jelitowej

  1. perforacja
  2. krwawienie
  3. zapalenie otrzewnej
  4. zapalenie wyrostka robaczkowego,
  5. ameboma,
  6. zwężenia i zrosty jelita,
  7. pełzakowica skóry.

B. Pełzakowica pozajelitowa:

  • Pełzakowica wątroby ( ropień pełzakowy wątroby)
  • Pełzakowica opłucno-płucna
  • Pełzakowica osierdzia
  • Pełzakowica mózgu.

Diagnostyka

  1. Badanie stolca
  2. Badanie rektoskopowe
  3. Badanie kontrastowe rtg jelita grubego
  4. USG lub KT brzucha
  5. Testy serologiczne.

Leczenie

  1. metronidazol 500(750)mgx3 x 10 dni
    Tinidazol 660(800) mg 2xdz x 6 dni
    alternatywa: emetyna 1 mg/kg m.c. x 10 dni lub dehydroemetyna 1-1,5mg/kg m.c. x 10 dni
  2. Iodoquinol 6 50 mg 3xdz x 20 dni paromomycyna 500mg 3xdz x 7 dni diloxanide furoate 500mg 3xdz x 10 dni

Slajd 2

Infekcja wywołana przez pełzaka Entamoeba histolytica, dotycząca przewodu pokarmowego, rzadziej wątroby, układu oddechowego, mózgu lub skóry o zróżnicowanym przebiegu klinicznym.Bezobjawowy nosiciel infekcja zagrażająca życiu.
E. h. występuje we wszystkich strefach klimatycznych, zachorowania najczęściej w krajach tropikalnych i subtropikalnych.
Obszary wysokiego ryzyka:
Meksyk,
zach. Am. Płd.,
Afryka Zach.,
Afryka Płd.,
częściowo Środkowy Wschód,
Płd. i Płd.-Wsch. Azja
Możliwość ognisk endemii

Odwiedzający wpisali takie problemy:

pełzakowica, pełzakowica objawy, pelzakowica jelitowa.
Ostatnia edycja przez

One Response to “Pełzakowica”

  1. Aneta 29-01-2010 at 19:16 #

    Mam dziwne odruchy pod skórą ud i głowy, czy to może być Ameboza

Dodaj komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Kampylobakterioza

Zakażenia bakteriami Campylobacter są częstsze niż salmoneloza i szigeloza. (więcej…)

Zamknij