Psychoanaliza

Psychoanaliza FREUD (1856 – 1939)

GŁÓWNE ZAŁOŻENIE: Podstawowe czynniki regulujące zachowanie człowieka mają charakter popędowy, instynktowny (jest to głównie nieświadomy popęd seksualny libido).

MOTYWY ludzkiego zachowania leżą poza świadomością tzn. ZACHOWANIE jest realizacją nieświadomych popędów. SPOSÓB realizacji popędów zmienia się w sposób fazowy poprzez kontakt człowieka z obiektami zewnętrznymi (w zależności od koncentracji na określonej części ciała są to: f. oralna 0-2, analna 2-3, falliczna 4-5, genitalna od 12 r.ż.). OBIEKTY te redukują napięcie związane z libido. OSOBOWOŚĆ złożona jest z 3 struktur: id, ego, superego.


  • id – najbardziej podstawowa, nieświadoma, stanowi źródło energii;
  • ego – pełni funkcje koordynatora kontaktów z rzeczywistością;
  • superego – to normy moralne, sumienie;

MECHANIZMY OBRONNE OSOBOWOŚCI uruchamiane są wtedy, gdy dochodzi do konfliktu tymi strukturami i pojawiają się emocje negatywne np. wyparcie, projekcja, racjonalizacja.

PRZYCZYNĄ AKTUALNYCH PROBLEMÓW są głęboko ukryte uczucia i przekonania będące konsekwencją doświadczeń z dzieciństwa, traumatycznych wydarzeń.  W wieku dorosłym trudno dotrzeć do nieświadomości, stąd metody terapii: hipnoza, analiza marzeń sennych, czynności pomyłkowych, swobodne skojarzenia.

Odwiedzający wpisali takie problemy:

psychoanaliza freud, freud psychoanaliza.
Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zespół Kimmelstiela i Wilsona

Po łacinie: GLOMERULOSCLEROSIS INTRACAPILLARIS DIABETICA to zespół zmian morfologicznych w kłębkach nerkowych u chorych na cukrzycę. (więcej…)

Zamknij