Karłowatość

Karłowatość jest to stan upośledzonego procesu wzrostu pro­wadzący do nieprawidłowo niskiego wzrostu w życiu do­rosłym, mogący mieć różne przyczyny wrodzone i meta­boliczne.

Do częstych postaci karłowatości dziedzicznej należą: achondroplazja, hipochondroplazja i karłowatość diastroficzna. W achondroplazji tułów ma prawidłową wielkość, głowa jest zwykle bardzo duża, a kończyny – z powodu zaburze­nia kościotworzenia w nasadach kości długich powodują­cego upośledzenie wzrostu kości na długość – bardzo krótkie; inteligencja i długość życia nie odbiegają od nor­my. Hipochondroplazja przypomina achondroplazję z tą różnicą, że głowa ma prawidłową wielkość. Karłowatość diastroficz­na cechuje się postępującymi i prowadzącymi do inwa­lidztwa zniekształceniami kośćca. Istnieje wysokie ryzyko śmierci we wczesnym dzieciństwie z powodu niewydolno­ści oddechowej; rozwój umysłowy jest prawidłowy. Karłowatość przysadkowa, spowodowana niedoborem przysadko­wego hormonu wzrostu, stanowi gł. endokrynologiczną po­stać karłowatości i może być dziedziczna; jej przyczyną są również cza­sami guzy, zakażenia czy zawał przysadki. W większości przypadków pozostałe czynności hormonalne, łącznie z płciowymi, pozostają niezaburzone. W przypadku uogól­nionego niedoboru hormonów przysadkowych dochodzi jednak do zaburzeń innych czynności hormonalnych, w tym również upośledzenia rozwoju płciowego.

Odwiedzający wpisali takie problemy:

karłowatość długość życia.

Tags:

Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.