Wąglik

Wąglik jest bardzo zaraźliwą chorobą zakaźną. Jest ona wywo­ływana przez bakterię Bacillus anthracis. Bakteria ta tworzy for­my przetrwalnikowe, tak zwane spory. Mogą one przetrwać w gle­bie nawet dziesiątki lat.

Wąglik jest przede wszystkim chorobą zwierząt. Szczególnie narażone na zakażenie są owce, kozy, woły i konie. Jednakże również u ludzi bakteria Bacillus anthracis może wywoływać nie­bezpieczną chorobę.

Wąglik może objawić się w trzech podstawowych postaciach: jako wąglik skóry, płuc oraz jelit (bar­dzo rzadko). Choroba mająca postać skórną i jelitową jest na ogół możliwa do wyleczenia, na­tomiast wąglik płuc przeważnie kończy się śmiercią.


OBJAWY

Postać skórna:

  • Pęcherzyki, obrzęk.
  • Niebolesna krosta.
  • Gorączka.
  • Ropienie rany.

Postać płucna:

  • Zapalenie płuc i oskrzeli.
  • Gorączka i drgawki.
  • Duszności.
  • Krwista plwocina.

Postać jelitowa:

  • Gorączka.
  • Wymioty, biegunka.

Przyczyny wąglika

Do zakażenia najczęściej docho­dzi w wyniku dostania się spo­rów wąglika poprzez niewielkie uszkodzenia ciała, na przykład niewielkie rany czy nawet zadra­pania na skórze. Niebezpieczne jest także wdycha­nie bakterii. Może do tego dojść na przykład w wyniku ściągania skóry lub dzielenia tuszy chorych zwierząt, a nawet poprzez nosze­nie odzieży pochodzącej od zaka­żonych zwierząt. Zakażenie drogą pokarmową jest bardzo rzadkie.

Leczenie wąglika

Jedną z metod leczenia jest po­danie choremu swoistej surowi­cy. Pacjent otrzymuje przeciw­ciała pochodzące od zakażonego wołu. Leczenie to może być niebez­pieczne, gdyż niektóre osoby reagują nadwrażliwie na obce białka. Inną metodą leczenia jest podanie dużej dawki anty­biotyku — penicyliny.

Co można zrobić samemu?

Już przy najmniejszym podej­rzeniu zachorowania na wąglik (najłatwiej jest stwierdzić wąglik skóry) należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Jak postąpi lekarz?

Jeżeli podejrzenie potwierdzi się, pacjent zostanie przez lekarza skierowany do szpitala. Hospita­lizacja jest obowiązkowa. Ponadto każdy przypadek zacho­rowania powinien od razu być zgłoszony do Rejonowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.

Przebieg choroby

Istnieją różne postaci choroby, w zależności od sposobu zakaże­nia. U człowieka rozróżnia się trzy obrazy choroby.

Postać skórna

Najczęstszą postacią jest postać skórna. Bakterie wnikają do or­ganizmu poprzez ranę na skórze. Kilka dni po zakażeniu na skó­rze pojawiają się pęcherzyki oraz obrzęk. W przeciągu kolejnych dni zmienia się on w czarną kro­stę. Zazwyczaj nie jest ona bole­sna. Pacjent ma wysoką gorącz­kę, a zakażone miejsce ropieje. W najlepszym przypadku choro­ba ogranicza się do zaatakowane­go miejsca i ustępuje samoistnie.

Postać płucna

Bakteria może przedostać się również do układu krwionoś­nego, a stąd przeniknąć do płuc. Powstaje wąglik płuc, nazywany też chorobą sortowaczy wełny. W płucach i oskrzelach dochodzi do stanu zapalnego. Powstaje obrzęk błony śluzowej dróg od­dechowych. U pacjenta pojawia się duszność, dreszcze, gorączka oraz krwista plwocina. Choroba prawie zawsze kończy się zgonem chorego. W niektórych przypadkach może też dojść do zakażenia i choroby płuc bezpośrednio poprzez drogi oddechowe.

Postać jelitowa

Najrzadziej spotykaną formą wą­glika jest postać jelitowa. Zaka­żenie następuje poprzez zjedze­nie surowego mięsa chorego zwierzęcia. Typowymi objawami jest gorączka, wymioty i krwista biegunka. Mimo że forma ta jest możliwa do wyleczenia, czasami zdarza się, że po około dwóch lub trzech dniach następuje zgon.

Czy wąglik jest niebezpieczny?

Choroba u ludzi występuje sporadycznie. Jeżeli jednak do niej dojdzie, może stano­wić zagrożenie dla życia. Czasami zda­rza się, że choroba ogranicza się tylko do miejsca zakażenia i po pewnym czasie ustępuje samo­istnie.

Zapobieganie

Szczególnie narażone osoby, na przykład weterynarze lub rolnicy, mogą podlegać spe­cjalnemu szczepieniu. Pole­ga ono na podaniu przeciw­ciał uzyskanych z surowicy zakażonego wołu (uodpor­nienie bierne). Szczepienie daje szybką i pewną ochro­nę. W Stanach Zjednoczo­nych istnieje specjalna szcze­pionka uzyskiwana z przesą­czu bakterii (uodpornienie czynne).

Tags: , , ,

Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Dur rzekomy

Dur rzekomy (paratyfus) to ogólne określenie gru­py schorzeń będących wynikiem zakażenia salmonellą. W zależ­ności od typu zarazków, wyróż­nia się trzy...

Zamknij