Żyła wrotna wątroby

Żyła wrotna wątroby (vena portae hepatis) powstaje z żyły śledzionowej oraz żyły krezkowej górnej. Wpadają do niej też: żyła krezkowa dolna (do niej żyły odbytu), żyły pępkowe.

Podąża ona do wątroby i tam ulega rozgałęzieniu. Z wątroby wychodzą z kolei żyły wątrobowe – prawa i lewa które wpadają do żyły głównej dolnej.

  •  jest najistotniejszą częścią krążenia wrotnego włączonego do układu żyły głównej dolnej
  •  układem wrotnym nazywa się każdy układ tętniczy czy żylny utworzony przez naczynie u obu swych końców przechodzące w sieć naczyń włosowatych
  •  sprowadza do wątroby krew z nieparzystych narządów jamy brzusznej
  •  obszar jej drenowania obejmuje cały przewód pokarmowy podprzeponowy, począwszy od wpustu żołądka aż do odbytnicy włącznie, oraz śledzionę, trzustkę i pęcherzyk żółciowy
  •  powstaje ona z sieci włosowatej wyżej wymienionych narządów i kończy się drugą siecią włosowatą w wątrobie
  •  z sieci włosowatej wątroby zbierają się naczynka żylne wytwarzające żż.wątrobowe uchodzące do ż.głównej dolnej
  •  w wątrobie wyróżnia się więc odnogę żylną doprowadzającą i odnogę odprowadzającą, połączone z siecią naczyń włosowatych
  •  układ wrotny wątroby wytwarza krążenie czynnościowe, które służy przemianie materii, krew w układzie wrotnym ma też inny skład niż pozostała krew żylna i znajduje się pod większym ciśnieniem, aby pokonać barierę naczyń włosowatych w wątrobie i przejść do żył wątrobowych
  •  żyły wychodzące z narządów łączą się prawie w jednym miejscu wytwarzając żyłę wrotną, której początek leży do tyłu od szyjki trzustki na granicy jej głowy i trzonu
  •  żyła wrotna wątroby powstaje z trzech dopływów początkowych, czyli z trzech korzeni: żyły krezkowej górnej i dolnej oraz żyły śledzionowej
  •  koniec pnia żyły wrotnej leży we wnęce wątroby, gdzie dzieli się na gałąź prawą i lewą, długość pnia wynosi około 10 cm
  •  każdy dopływ ż.wrotnej wątroby, początkowy czy też boczny, towarzyszy tętnicy w liczbie pojedynczej (wyj.- dopływy z pęcherzyka żółciowego w liczbie 2 na każdą tętnicę)
  •  wszystkie żyły układu wrotnego są pozbawione zastawek, wyłącznie drobne gałązki mają zastawki

Dopływy początkowe:


  •  ż.krezkowa górna (v.mesenterica superior) – największy z dopływów, odprowadza krew z jelit, między obu blaszkami krezki jelita cienkiego kieruje się ona wzdłuż prawego obwodu tętnicy nieco do przodu od niej, wnika pod szyjkę trzustki gdzie łączy się z ż.śledzionową
  •  ż.śledzionowa (v.lienalis) – odprowadza krew z żołądka, śledziony i trzustki, wytwarza się z połączenia kilku żył wychodzących z wnęki śledziony, kieruje się bardziej prostolinijnie od towarzyszącej jej tętnicy, koniec żyły przypada ku tyłowi od szyjki trzustki, gdzie łączy się z ż.krezkową górną
  •  ż.krezkowa dolna (v.mesenterica inferior) – najsłabszy z dopływów, odprowadza krew z odbytnicy oraz okrężnicy esowatej i zstępującej, wstępuje ku górze wzdłuż lewego obwodu t.krezkowej dolnej, kończy się najczęściej uchodząc do ż.śledzionowej w pobliżu początku ż.wrotnej

Pień żyły wrotnej:

  •  część początkowa żyły, tzw. część zatrzustkowa biegnie ku górze i dochodzi do dolnego brzegu części górnej dwunastnicy
  •  w części zadwunastniczej krzyżuje ona tylny obwód tego odcinka jelita
  •  w części sieciowej w dolnej części sieci mniejszej do więzadła wątrobowo-dwunastniczego, w którym przebiega aż do wątroby

Gałęzie boczne:

  •  ż.żołądkowa lewa i prawa (v.gastrica sinistra et dextra)
  •  ż.przedodźwiernikowa (v.prepylorica)
  •  ż.trzustkowo-dwunastnicza górna tylna (v.pancreaticoduodenalis superior posterior)
  •  ż.pęcherzykowa (v.cystica)
  •  ż.pępkowa (v.umbilicalis) – w życiu płodowym

Żyły wrotne dodatkowe – nazwą tą obejmuje się drobne i liczne żyły, które niezależnie od właściwej ż.wrotnej wstępują przeważnie bezpośrednio do miąższu wątroby, kończąc się na ogół w sieci włosowatej zrazików, do wątroby żż.wrotne dodatkowe dochodzą z sąsiednich narządów, wyróżniamy:

  •  żż.sieciowe lub żołądkowo-wątrobowe
  •  żż.pęcherzykowe głębokie
  •  żż.przeponowe
  •  żż.przypępkowe

Choroby żyły wrotnej

  •  Wzrost ciśnienia w żyle wrotnej (np. w marskości/stłuszczeniu wątroby, przy innych guzach które mogą ją uciskać) powoduje wzrost ciśnienia we wszystkich żyłach do niej dopływających. Objawia się to np. w poszerzeniu żył pępkowych, przełykowych, czy żył odbytu, i może to doprowadzić do powstania żylaków. Dodatkowo gdy wzrośnie ciśnienie w jamie brzusznej (np. przy oddawaniu stolca) może dojść do pęknięcia i krwawienia, w skrajnym przypadku prowadzącym do śmierci.
  • Wzrost ciśnienia w naczyniach włosowatych doprowadza z kolei do zwiększonego przesięku („ucieczki” osocza do otoczenia) doprowadzającego do wodobrzusza.
  • W przypadku żylaków przełyku stosuje się zabiegi które możemy określić jako paliatywne czyli takie które nie powodują całkowitego wyleczenia a tylko przedłużające stan zdrowia. Są nimi np. blokowanie???/resekcja żył, zmniejszenie ilości dopływającej krwi do żyły wrotnej (poprzez np. usunięcie śledziony).

Odwiedzający wpisali takie problemy:

żyła wrotna, zyla wrotna, żyła wrotna wątroby, żyła wrotna wątroby choroby, dlaczego żyła wątrobowa wychodzi na wierzch, co to znaczy poszerzenie zyly wrotnej, poszerzone zyla wrotna, Powiększona żyła wrotna, układ wrotny wątroby funkcje, ż wrotna za co odpowiada.

Tags: ,

Ostatnia edycja przez

Skomentuj jako pierwszy!

Dodaj komentarz

Przeczytaj poprzedni wpis:
Sieć dziwna tętnicza

Sieć dziwna tętnicza (rete mirabile arteriosum). (więcej…)

Zamknij